Rising Stars: Σήμερα θα θέλαμε να σας παρουσιάσουμε τον Κωστάμο Γιακουμή που διαμένει στο Όστιν του Τέξας
-Γεια σου Κωστάμο, είμαστε ενθουσιασμένοι που έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε την ιστορία σου σήμερα. Λοιπόν, προτού προχωρήσουμε σε λεπτομέρειες, ίσως μπορείτε να μας περιγράψεις εν συντομία πώς έφτασες εδώ που βρίσκεσαι σήμερα;
Είναι μια πολύ μεγάλη ιστορία…..μερικά εκ των οποίων βρίσκονται στον ιστότοπό μου.
Εν συντομία, μετακόμισα εδώ από την Ελλάδα, πριν από περίπου 12 χρόνια, χωρίς καμία υποστήριξη, πραγματικά, τίποτα. Δεν ήξερα κανέναν στη μουσική σκηνή κι εργασία του Austin. Χρειάζεται πολύς χρόνος…..πάρα πολύς. Υπομονή, εστίαση, επιμονή και ανθεκτικότητα είναι οι σωστές λέξεις που αναζητώ, νομίζω. Υπήρχαν πάρα πολλά εμπόδια στο δρόμο… μερικά από αυτά στη δική μου οικογένεια (πολύ μεγάλη ιστορία)…πάρα πολύ δράμα, τόσα πολλά μαθήματα ζωής.
Ξέρεις ότι είναι πολύ δύσκολο να κάνεις μια εντελώς διαφορετική εκκίνηση, στα τέλη των 20 χρόνων σου, σε μια διαφορετική χώρα, πολύ μακριά από το μέρος που γνωρίζεις και μεγάλωσες… χωρίς πόρους, χωρίς χρήματα, ειλικρινά, με προβλήματα που δεν μπορείς να περιμένεις. Χρειάζεται πραγματικά να είσαι σκληρόπετσος και μια πολύ στιβαρή ψυχή, για να μην τα παρατήσεις αλλά και να τα ξεπεράσεις όλα αυτά.
Επίσης για τη μουσική, για να γίνει αυτό μια δουλειά πλήρους απασχόλησης, Χρειάζεται χρόνος… Έπρεπε να πω πολλές φορές «όχι» για να μη παίξω δωρεάν, για τη «φήμη» κλπ. Είναι ό,τι χειρότερο μπορείς να κάνεις σε έναν μουσικό.
Εάν αισθάνεσαι ότι είσαι καλός σε αυτό που κάνεις, πρέπει πάντα να πληρώνεσαι…και να πληρώνεσαι καλά, ειδικά καθώς προχωράς κι ανεβαίνεις. Κανείς δεν πηγαίνει σε έναν υδραυλικό ή άλλον επαγγελματία να τους λέει να εκτελέσουν τη δουλειά τους δωρεάν ή με φήμη… οπότε γιατί το κάνουν πάντα στους μουσικούς..;
Είναι τρελό να βλέπεις τον αριθμό των ανθρώπων που παίζουν μουσική στο Ώστιν, τους χώρους (μικρούς ή μεγάλους), ολόκληρη τη μουσική σκηνή…αλλά μόνο πολύ λίγοι μπορούν να επιβιώσουν εδώ και να ζήσουν ως εργαζόμενοι μουσικοί. Η πόλη έχει ακραία όρια μέσου μισθού σε θέσεις εργασίας…. Οι περισσότεροι άνθρωποι μετά βίας μπορούν να επιβιώσουν από αυτούς τους μισθους, ενώ άλλοι φτάνουν πάνω από 6 αριθμούς μισθό.
Είναι πραγματικά θαύμα που υπάρχει ακόμα ζωντανή μουσική εδώ… και ίσως αυτή είναι η μαγεία. Rising Stars
Παίζω ντραμς από 15 χρονών. Ουσιαστικά έμαθα κάνοντας εξάσκηση στον καναπέ… στον αέρα… σε μαξιλάρια, στο στρώμα, κλπ… αλλά άρχισα να δουλεύω ως Live performer περίπου 20-21 χρονών. Και ναι, άρχισα να παίζω με μπάντες και φίλους αμέσως, αλλά μόλις στα 20 μου άρχισαν να με καλούν για κάποια δουλειά κ.λπ.
Επίσης, τότε κοντά στα 20 μου, άρχισα να δίνω μαθήματα, σιγά-σιγά… σε εύκολο επίπεδο και αργότερα έγινε η κανονική πηγή εισοδήματός μου. Έχω δουλέψει πραγματικά πολύ σκληρά στη ζωή μου, από μικρός, σε πολλές διαφορετικές δουλειές, για να πω «ξέρεις τι, είμαι χαρούμενος μόνο όταν μπορώ να παίξω μουσική».
Γι’ αυτό δεν είναι απλώς μια δουλειά για μένα, είναι αυτό που μου αρέσει να κάνω, ανεξάρτητα από τις δυσκολίες. Και γι’ αυτό θέλω να συνεχίσω να το κάνω όσο μπορώ να παίζω, όσο το σώμα μου και ο εγκέφαλός μου το επιτρέπουν. Ναι, θα ήθελα να έχω ένα καλύτερο σχέδιο στη ζωή για να αποσυρθώ/συνταξιοδοτηθώ και να χαλαρώσω, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι θα έχω μουσική στη ζωή μου όμως…
Μάλλον θα καταλήξω πίσω στην όμορφη Ελλάδα μου, κάπου ωραία, γαλήνια, μάλλον κοντά στη θάλασσα. Ελλάδα… ω, Ελλάδα…. Υπάρχει ένα άλλο κομμάτι της ζωής μου, στην Ελλάδα…. Μερικές φορές νιώθω σαν να έχω ζήσει δύο ζωές σε αυτές τις δύο χώρες και ξέρω ότι υπάρχουν τόσα ακόμα που με περιμένουν στο μέλλον. Εχω τόσα πολλά να πω… τόσα πολλά να θυμάμαι…. τόσο όμορφη ζωή! Ειδικά όταν κάνεις αυτό που αγαπάς! Και συνήθως δεν είναι εύκολο.
Ειλικρινά δεν ξέρω για πόσο καιρό θα μπορώ να μείνω στο Ώστιν. Είχα έναν μεγάλο αριθμό σπουδαίων ανθρώπων στη ζωή μου, όμορφες στιγμές, δύσκολες στιγμές, μαθήματα ζωής, πολλή δουλειά σε πολλές διαφορετικές πτυχές. Αισθάνομαι σαν να έχω ήδη μια ολόκληρη ζωή και έχουν περάσει μόνο 12 χρόνια… φανταστείτε το.
Η μουσική εδώ είναι μια ευλογία και τις περισσότερες φορές είναι δύσκολο να τη βρεις οπουδήποτε αλλού. Είναι παντού, είναι πολλή και όπως όλα τα πράγματα στη ζωή, υπάρχει καλό και υπάρχει κακό…ή, όχι τόσο της αρεσκείας μας.
Θυμάμαι τον πρώτο μου χρόνο που έλεγα «τι συμβαίνει; Έχω δει 300 μπάντες εδώ, αλλά μόνο 10-15 που με έκαναν να νιώσω κάτι»! Αλλά τώρα, το ποσοστό της καλής μουσικής έχει ανατραπεί. Είναι λογικό, είναι πολλή μουσική, ειδικά όταν είσαι νέος σε ένα μέρος, απλά βλέπεις ή ακούς στο μέρος που κάθεσαι… μετά, πηγαίνεις πιο έξω, μαθαίνεις περισσότερα, συναντάς περισσότερους ανθρώπους, περισσότερη μουσική, περισσότερα καλά πράγματα, περισσότερο της αρεσκείας σου!
Δικτύωση, φίλοι, σωστά μέρη τη σωστή στιγμή…και λίγη τύχη μερικές φορές!
Είναι πάντα εκεί γύρω, απλά πρέπει να τη βρείς! Είναι σαν την Αγάπη, υπάρχει πάντα κάπου! Μερικές φορές είναι μπροστά σου, μερικές φορές χρειάζεται λίγος χρόνος για να τη βρεις!
-Θα έλεγες ότι ήταν ένας ομαλός δρόμος, και αν όχι, ποιες είναι μερικές από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που έχεις αντιμετωπίσει στην πορεία;
•Ομαλός…..;;; Χα!! Όχι… όχι για μένα! Φαίνεται καλός και ομαλός τώρα, αλλά όχι. Ειδικά στην αρχή της μετακόμισής μου εδώ… με ένα μεγάλο οικογενειακό δράμα, που με κυνηγά μέχρι σήμερα. Και είναι πραγματικά οδυνηρό να συνειδητοποιείς ποιος είναι φίλος σου και ποιος ο «εχθρός» σου.
Οι μεγαλύτερες δυσκολίες ήταν σίγουρα το οικονομικό, το να μην μπορώ να δουλέψω νόμιμα στην αρχή, να ξεχωρίσω ποιος είναι τρελός (ή ψεύτης) και ποιος προσπαθεί πραγματικά να βοηθήσει, φιλτράροντας όλες τις πληροφορίες που λάμβανα… και να προσαρμοστώ σε μια εντελώς διαφορετική χώρα, ακόμα και το εμπόδιο γλώσσας/προφοράς (που το έχουμε σαν αστείο τώρα).
Και το μεγαλύτερο μάθημα ζωής ήταν να ξέρεις πόσο μπορείς να πιέσεις τον εαυτό σου. Είναι πολύ λεπτή η γραμμή ανάμεσα στο να ξέρεις πότε να προχωρήσεις μπροστά και πότε να τα παρατήσεις. Αυτά έχει η ζωή… Αλλά..! Δές τη φωτεινή πλευρά! Χωρίς όλα αυτά, δεν θα είχα ζήσει όλα όσα έκανα, δεν θα είχα ωριμάσει και δεν θα μάθαινα από όλα αυτά, δεν θα είχα γνωρίσει ίσως όλους τους ανθρώπους που γνώρισα στην πορεία. Οπότε, δεν θα άλλαζα τίποτα!
-Εντάξει, ας αλλάξουμε λίγο ταχύτητα και ας μιλήσουμε για δουλειά. Τι πρέπει να γνωρίζουμε για τη δουλειά σου;
•Λοιπόν, είμαι ντράμερ και παίζω κυρίως παραστάσεις, αλλά κάνω και κάποιες δουλειές στο στούντιο, οι οποίες μου αρέσουν! Ειδικά τον τελευταίο καιρό είχα την ευκαιρία να κάνω ένα πραγματικά υπέροχο έργο με μια ομάδα καταπληκτικών ανθρώπων και μουσικών!
Θα έλεγα ότι είμαι ως επί το πλείστον ντράμερ της Ροκ… αλλά περιέργως, έχω ΠΟΛΛΗ δουλειά στα Blues! Μέχρι πριν από περίπου 4-5 περίπου χρόνια δεν διάλεγα κανένα τοπικό Blues γιατί δεν ένιωθα ότι είμαι ο κατάλληλος τύπος για αυτή τη δουλειά… αλλά άκουσα πολλές φορές τη φράση «έχεις πολύ τα Blues μέσα σου», οπότε άρχισα να παίζω πιο πολύ Blues. Παίζω πολύ Rock, Hard Rock, Blues Rock, Blues, λίγο Jazz (λίγο) ή Fusion, μου αρέσει επίσης να παίζω διεθνή μουσική! Έχω παίξει επίσης πολύ punk rock και πιο βαριά μουσική στη ζωή μου.
Αλλά ένα πράγμα που έχω πραγματικά παρατηρήσει είναι ότι αγαπώ την πρωτότυπη μουσική περισσότερο από οτιδήποτε άλλο!
Λατρεύω τη δουλειά του τραγουδιστή/τραγουδοποιού! Λατρεύω τη δημιουργικότητα πίσω από αυτό! Λατρεύω τη διαδικασία, λατρεύω τις στιγμές ευτυχίας στο πρόσωπο του Καλλιτέχνη όταν κάνω τη «Σωστή επιλογή» για αυτούς..!
Δώσε μου διαφορετικά πράγματα, ενδιαφέροντα πράγματα, πέτα με στους λύκους με το είδος σου…Θα το δουλέψω και θα βγάλω το καλύτερο αποτέλεσμα! Λειτουργεί τις περισσότερες φορές! Χαχα. Συμβαίνει κυρίως πάνω στη σκηνή…και είναι ακόμα πιο διασκεδαστικό, η χημεία είναι εκεί, η ενέργεια υπάρχει……είναι μαγεία!
Και ναι, νομίζω ότι είμαι περήφανος για αυτό. Μπορώ να πω, μετά από χρόνια εμπειρίας, ότι μπορώ να παίξω κυρίως με όλους… ακόμη και με ένα τεράστιο εμπόδιο της γλώσσας μερικές φορές. Η μουσική είναι η επικοινωνία μου. Η μουσική είναι ο τρόπος που μιλάμε, ο τρόπος που νιώθουμε.
Μερικές φορές παίζουμε διαφορετικά γιατί νιώθουμε διαφορετικά… Αν πρέπει να πω κάτι για το «τι με ξεχωρίζει από τους άλλους», νομίζω ότι θα ήταν ένας συνδυασμός πραγμάτων, βάση της προϋπηρεσίας μου.
Νούμερο 1 Κανόνας , αν δεν μπορώ να απολαύσω τη δουλειά μου, δεν την κάνω. Μου αρέσει να παίζω μουσική… και όταν δεν είμαι χαρούμενος στη σκηνή λόγω της μουσικής ή λόγω της ομάδας ανθρώπων, δεν μπορώ να το ξανακάνω. Rising Stars
Οι άνθρωποι μου λένε πάντα «φαίνεται ότι το διασκεδάζεις εκεί πάνω»… ναι, ναι, ναι! Έτσι για να μπορείτε να διασκεδάσετε κι εσείς όσο βρίσκεστε στο ίδιο δωμάτιο! Είναι τέχνη, είναι αυτό που μας αρέσει να κάνουμε… ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μας! Κάποιες φορές, ειδικά τότε…
Ένα πράγμα που θέλω να πω είναι ότι από τότε που προσγειώθηκα εδώ πέρα, είπα στον εαυτό μου ότι θα μείνω πιστός στη μουσική αλλά θα το κάνω βάζοντας και λίγο τον δικό μου χαρακτήρα.
Όπως, όταν ακούω κάποιον να παίζει και δεν έχω ιδέα τι είναι αυτό, το ξανα δημιουργώ όπως το ακούω εγώ! Δεν έχει σημασία αν είναι το πιο δημοφιλές τραγούδι στην πόλη από την οποία είσαι… Έβαλα τον χαρακτήρα μου, τη συμβολή μου σε αυτό, τον εγκέφαλό μου, εκτός αν μου πουν κάτι διαφορετικό . Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως «Δεν ξέρω το τραγούδι, δε παίζω»…Ξέρω μόνο ότι αν θέλεις να το δοκιμάσω, θα ακολουθήσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Επίσης πιστεύω ότι ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους που έχω δουλειά, είναι ότι είμαι υπεύθυνος.
Είμαι αξιόπιστος… μπορείς να βασιστείς σε μένα, αν πω «ναι», είναι ναι, αν πω ότι μπορώ να παίξω, θα το κάνω. Θα είμαι εκεί στην ώρα μου.
Έχω αξιόπιστο εξοπλισμό και ξέρω τι να διαλέξω από τον εξοπλισμό μου που «ταιριάζει» στη δουλειά. Ο ακατέργαστος ήχος μου είναι τα πάντα για μένα! Γι’ αυτό είμαι επιλεκτικός με τον εξοπλισμό που παίζω. Κι επίσης (θέλω να πιστεύω) δεν ντροπιάζω τον κόσμο. Θα κάνω τη δουλειά μου σωστά, δεν θα χαλάσω συμφωνίες, δεν θα φέρω σε δύσκολη θέση τους ανθρώπους που με εμπιστεύονται. Μπορούν να βασιστούν σε μένα… και πιστεύω ότι αυτός είναι ο λόγος που θα με «ξανά καλέσουν».
-Κάποια συμβουλή για την εύρεση ενός μέντορα ή δικτύωσης γενικά;
•Γίνε μέντορας του εαυτού σου..!! E, κι αυτό, σωστά; Οι μέντορες είναι τα πάντα…και είναι παντού. Απλά πρέπει να δεις ποιος είναι ο κατάλληλος για σένα. Δυσκολεύτηκα να βρω κάποιον να με εμπνεύσει πολύ, ειδικά τον τελευταίο καιρό. Αλλά μετά κατάλαβα ότι είναι παντού…!
Μερικοί από τους φίλους μας είναι οι μέντοράς μας, άλλοτε μέλος της οικογένειας, άλλοτε ένα παιδί στο δρόμο, κάποιος που είπε κάτι που σας εξέπληξε στην τηλεόραση, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή στο ραδιόφωνο. Αλλά κάτι σαν πραγματικός μέντορας….οχι να βλέπουν τα ίδια πράγματα που ακολουθούν όλοι οι άνθρωποι επειδή είναι δημοφιλείς. Τι είναι σημαντικό για σένα, τι ένιωσες όταν τους είδες ή τους άκουσες… αυτό είναι.
Να σου πω την αλήθεια, έχω βαρεθεί να βλέπω αυτούς τους «δημοφιλείς» ανθρώπους στα social media, τα τελευταία χρόνια… ξαφνικά όλοι ξέρουν καλύτερα… και όλοι οι followers λένε ότι είναι καταπληκτικοί! Είναι όμως..; Ψάξε περισσότερο! Άκουσε περισσότερους! Βρες τι είναι καλό και τι όχι. Πρέπει να ψάξουμε τι μας κάνει καλύτερους! Το μοναδικό κι εξαιρετικό.
Όσον αφορά τη δικτύωση, ναι! Σίγουρα όσο περισσότερη δικτύωση κάνεις, τόσο το καλύτερο! Σε οποιοδήποτε επίπεδο. Βλέπεις πολλή μουσική, συναντάς σπουδαίους ανθρώπους στο δρόμο! Σίγουρα σου ανοίγει τα μάτια. Και το πιο σημαντικό, μαθαίνεις πότε να λες ναι ή όχι…
-Έχεις συγκεκριμένη τιμή;
•Όχι, αλλά η αξία της δουλειάς μου για τα χρήματα πρέπει να είναι σωστή. Rising Stars
Image Credits Stan Martin, Kim Yarbrough, Seven Pillars, Stacey Lovett, Rick Moore
Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον Κωστάμο για την άδεια να αναδημοσιεύσουμε το άρθρο από το περιοδικό Voyage Austin Rising Stars.